Ziekenhuis recht!


Vandaag zit ik al 2 weken in de ziektewet. Erg vervelend! Helemaal omdat ik buikpijn heb, en rugpijn en enigszins misselijk. En ze kunnen niet vinden wat ik heb. Ik ben 3 opnames verder en helaas niks wijzer. Behalve dat het niet acuut is. Deze blog wordt dan ook geschreven even tussendoor. In etappes zeg maar.

Ik wil namelijk toch even iets informatiefs kwijt. En ook een beetje mijn ei.

 

Ervaring in het ziekenhuis.

Het blijft een gevoelig onderwerp. Wat zijn mijn rechten in het ziekenhuis? Ik ga er nog steeds van uit dat de mensen in het ziekenhuis hun best doen voor mijn gezondheid. Dus als ik er ben met een pijn, dat ze dan alles uit de kast halen om de oorzaak en de oplossing te vinden. Gelukkig heb ik de afgelopen weken ervaren dat dat inderdaad gedaan wordt. Er zaten alleen een paar tussen die misschien beter een ander beroep kunnen kiezen.

Ik kwam voor de 2de keer in het ziekenhuis met hevige buikpijnen. Ik was net 1 nacht thuis na al 4 nachten opgenomen te zijn geweest zonder resultaat, maar ook zonder een plan of pijnstilling na ontslag. Ik had dus weer erge pijn. De verpleegkundige die onze kamer onder behandeling had vond het maar raar dat ik zo snel terug was. Ze snauwde letterlijk dat we niet altijd maar een oplossing of oorzaak konden verwachten, want zo werkt het niet! Dat was een verkeerde gedachte van ons.

Nu snap ik best dat het niet altijd gevonden wordt en dat het niet altijd een kant en klaar antwoord is. Maar het zo zeggen op zo’n manier ging mij te ver. Mijn man ging in discussie, waarin zij ook nog eens durfde te beweren dat ik terug was omdat ik ontevreden was. Ik heb de discussie afgekapt met de woorden dat ik terug was omdat ik weer hevige buikpijn heb! Ik begreep niet zo goed waarom het überhaupt ter discussie stond waarom ik daar was. Zijn er mensen die heel graag met veel pijn op de eerste hulp liggen?

Een nare ervaring dus. Gelukkig maakten de andere verpleegkundigen en artsen het goed. We hebben het niet gemeld. We weten eigenlijk ook niet of we dit nog gaan doen.

Je recht in het ziekenhuis.

Maar heb ik het recht om dit te melden? Daar ben ik natuurlijk even ingedoken.

In de Wet Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) zijn de rechten en plichten van patiënt en zorgverlener geregeld.

Bronvermelding: website van Stichting Jeroen Bosch Ziekenhuis.

In hoofdlijnen:

Legitimatieplicht.

Voor iedereen die voor zorg en behandeling naar een ziekenhuis komt, geldt een wettelijke legitimatieplicht. De plicht houdt in dat u bij elke afspraak in het ziekenhuis uw geldig legitimatiebewijs moet kunnen laten zien. Dit geldt ook voor kinderen (vanaf de geboorte).

Op dit legitimatiebewijs staat uw Burgerservicenummer (BSN), een uniek en persoonsgebonden nummer. Ziekenhuizen zijn sinds 1 juni 2009 verplicht uw BSN te registreren in de administratie. Het gebruik van het BSN zorgt voor minder fouten bij het uitwisselen van (medische) gegevens en voorkomt fraude.

Plicht tot betalen.

U moet er voor zorgen dat er betaald wordt voor de verzorging en behandeling die u in ons ziekenhuis ontvangt.

Het is uw eigen verantwoordelijkheid om van tevoren na te gaan of u verzekerd bent voor de zorg in het betreffende ziekenhuis. Bekijkt u daarom zelf uw polisvoorwaarden of informeer bij uw zorgverzekeraar om onaangename verrassingen te voorkomen.

Heeft u geen ziektekostenverzekering, dan zijn de kosten voor uw eigen rekening.

Recht op informatie.

Een zorgverlener (iedereen die beroepshalve bij uw behandeling betrokken is, zoals arts, verpleegkundige, fysiotherapeut, enz.) moet u in begrijpelijke taal informatie geven over:

  • uw ziekte of aandoening;
  • de voorgestelde onderzoeken of behandeling;
  • andere behandelingsmogelijkheden;
  • de gevolgen of de eventuele risico’s van de behandeling of het onderzoek;
  • medicijnen en eventuele bijwerkingen.

U heeft deze informatie nodig om een weloverwogen besluit te kunnen nemen of u de voorgestelde behandeling wel of niet wilt ondergaan.

Recht op zelfbeschikking (toestemmingsvereiste).

Een zorgverlener mag u in principe alleen behandelen met uw toestemming. Bij ingrijpende behandelingen zal de zorgverlener uitdrukkelijk om uw toestemming vragen. In de overige gevallen kan de zorgverlener er vanuit gaan dat u uw toestemming stilzwijgend geeft. Als u bijvoorbeeld uw mouw opstroopt omdat de zorgverlener bloed wil gaan prikken, blijkt hieruit dat u uw toestemming geeft voor de bloedafname. In acute situaties mag de zorgverlener handelen zonder uw toestemming.

U kunt dus een behandeling, zorg of medicijnen weigeren. Dat kan zelfs als u eerst wel toestemming hebt gegeven. Bespreek uw twijfel altijd met uw zorgverlener. De zorgverlener vertelt u wat de gevolgen zijn van uw besluit. Het kan zijn dat u geen behandeling (meer) wilt, terwijl dit gevaarlijk voor u is. Dan moet de zorgverlener dat heel duidelijk zeggen. Bespreek het op tijd als u wilt stoppen met een behandeling. Anders kan de zorgverlener u hiervoor laten betalen. De zorgverlener zal uw beslissing respecteren.

Zijn er behandelingen die u echt niet wilt? Dan is het goed om dit op te schrijven in een wilsverklaring.

Recht op inzage in uw dossier.

Uw zorgverlener is verplicht een dossier bij te houden over uw behandeling. Hoe dit dossier bijgehouden wordt, verschilt per ziekenhuis. Een ziekenhuis moet altijd duidelijk kunnen maken hoe u inzage in het dossier kan krijgen.

Recht op privacy.

U heeft het recht om onderzocht en behandeld te worden buiten het gezichtsveld van anderen. U kunt ook vragen om een gesprek met uw behandelend arts in een aparte ruimte te voeren.

Ook moet het ziekenhuis zorgvuldig omgaan met uw persoonlijke en medische gegevens.

Ter bescherming van de privacy van patiënten en medewerkers heeft het Jeroen Bosch Ziekenhuis regels opgesteld over fotograferen, filmen en het maken van geluidsopnamen.

Recht op een tweede mening (second opinion).

In de gezondheidszorg hebt u het recht om een tweede mening te vragen. In het Engels heet dat ‘second opinion’. Dat is het oordeel of advies van een andere deskundige dan uw eigen zorgverlener. U mag altijd een second opinion vragen. U hebt daar geen toestemming voor nodig, ook niet van uw eigen zorgverlener. Het is wel goed om er met hem over te praten. Degene die een second opinion geeft, neemt de behandeling niet over.

U kunt op verschillende momenten om een second opinion vragen. Bijvoorbeeld als u een belangrijke beslissing moet nemen over de behandeling of als u twijfelt over een diagnose of behandeling. Bespreek een verzoek om een second opinion van tevoren met uw zorgverzekeraar. Als de zorgverzekeraar de kosten niet accepteert, moet u deze namelijk zelf betalen.

Recht op vertegenwoordiging.

Als een patiënt zelf niet in staat is om te beslissen, bijvoorbeeld omdat hij/zij in coma ligt of dementerend is, zal de zorgverlener een vertegenwoordiger betrekken in de besluitvorming over deze patiënt. De rechter kan een curator of mentor benoemen die de belangen van de patiënt behartigt. U kunt ook zelf een verklaring opstellen waarin u iemand aanwijst als uw vertegenwoordiger. Staat er niets op schrift, dan komen achtereenvolgens in aanmerking: uw partner, een ouder, een kind, een broer of zus.

Recht op klachtenbehandeling.

Als u niet tevreden bent over de verzorging en/of behandeling, dan kunt u via een door het ziekenhuis te realiseren klachten commissie een klacht indienen bij de zorgverlener.

Plicht tot medeverantwoordelijkheid.

U moet de zorgverlener duidelijk en volledig informeren, zodat deze een goede diagnose kan stellen en een deskundige behandeling kan geven. U bent zelf verantwoordelijk voor het opvolgen van de adviezen die u van zorgverleners krijgt.

Rechten en plichten van de zorgverlener.

De belangrijkste plicht van een zorgverlener is het verlenen van goede zorg. Een zorgverlener heeft hierbij het recht zijn eigen beslissingen te nemen. Op grond van zijn deskundigheid en overtuiging kan een zorgverlener weigeren een behandeling uit te voeren, als hij van mening is dat deze medisch niet noodzakelijk is. Met andere woorden: u kunt niet een bepaalde behandeling afdwingen. De zorgverlener kan ook onder bepaalde omstandigheden besluiten de behandelovereenkomst met u te beëindigen.

 

En nu?

Ik wil eerst weten wat er met mij aan de hand is, voordat ik wel of geen maatregelen neem. Voor nu heb ik eerst genoeg aan mijzelf.

Maar ik denk dat er best mensen zijn die toch graag hun verhaal of klacht kwijt willen. Zoals al in de tekst staat, moet elk ziekenhuis een klachtencommissie of klachtenportaal hebben. Deze moet ook goed bereikbaar zijn. Vraag dus altijd in het betreffende ziekenhuis naar hun klachtenbehandeling, als je denkt hier gebruik van te moeten maken.

We zullen hier toch mondig in moeten zijn. Ze zullen zich niet zelf aanbieden ;-). Hoewel het ziekenhuis waar ik verbleef overal affiches heeft hangen met rechten en plichten en klachtbehandeling. Dat vind ik absoluut een goede zaak!

 

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *